...

 

Nie obchodzi mnie, jak zarabiasz na życie Chcę wiedzieć, za czym najgłębiej tęsknisz I czy ośmielasz się marzyć o spełnieniu. Nie obchodzi mnie ile masz lat. Chcę wiedzieć, czy pozwolisz, by świat uznał cię za szaloną pogonisz za miłością, za marzeniem, za przygodą, która przywróci ci życie. Nie obchodzi mnie, jakie planety masz w kwadraturze księżyca. Chcę wiedzieć, czy sięgnęłaś głębi swego smutku Czy pozwoliłaś, by otworzyły cię zdrada i kłamstwo, Czy też zamknęłaś się w lęku przed nowym bólem. Chcę wiedzieć, czy potrafisz znieść ból, mój albo swój Nie próbując go ukryć, pomniejszyć, ani złagodzić. Chcę wiedzieć, czy potrafisz żyć w radości, mojej albo swojej, Czy potrafisz zapamiętać się w tańcu i pozwolić, by wypełniła cię ekstaza po koniuszki palców Nie zapominając o ostrożności, realizmie i ograniczeniach, przed jakimi stoi człowiek. Nie obchodzi mnie, czy twoja historia jest prawdziwa. Chcę wiedzieć, czy potrafisz rozczarować kogoś, aby pozostać wierna swojej prawdzie; Czy potrafisz znieść oskarżenie o zdradę i nie zdradzić własnej duszy; Czy potrafisz być niewierna, a przez to godna zaufania. Chcę wiedzieć, czy potrafisz dostrzec piękno, nawet jeśli nie jest ono ładne, każdego dnia na nim właśnie oprzeć swoje życie. Chcę wiedzieć, czy potrafisz znieść porażkę, moja albo swoją i nadal, Stojąc u brzegów jeziora w srebrnej pełni, wołać do księżyca: Tak! Nie obchodzi mnie, gdzie mieszkasz, ani ile masz pieniędzy. Chcę wiedzieć, czy potrafisz wstać po nocy pełnej grozy i rozpaczy, Słaba, i poraniona aż do kości i zrobić to, co należy zrobić, by nakarmić dzieci. Nie obchodzi mnie kogo znasz, ani jak się tu dostałaś. Chcę wiedzieć, czy potrafisz usiąść ze mną w ogniu i nie cofnąć się. Nie obchodzi mnie, co, gdzie i z kim studiowałaś. Chce wiedzieć, co cię podtrzymuje od wewnątrz, kiedy wszystko inne zawodzi. Chce wiedzieć, czy potrafisz być sama ze sobą i czy prawdziwie Odpowiada ci to towarzystwo W chwilach pustki. 

Oriah Mountain Dreamer

...

我宁愿从一开始就不知道，而不是假装我不知道，当我知道的时候假装我不在乎。

...

 

...

 

...

 

...

 

Czułam, że rozmazuję się w tym świetle jak negatyw jakiejś osoby, której nigdy w życiu nie widziałam. Sylvia Plath

.

 

-Jeżeli nerwica ma polegać na tym, że człowiek pragnie dwóch, zupełnie sprzecznych ze sobą rzeczy naraz, to, owszem, w takim razie jestem wariatką! Wiem, że przez całe życie będę się miotała pomiędzy różnymi , wykluczającymi się nawzajem pragnieniami! 

Sylvia Plath

...

 

"(...) balansuję wciąż pomiędzy pragnieniami zupełnej samotności, by czytać i pracować, a tak wielką potrzebą ludzkich gestów i słów." 

Sylvia Plath

...

 

Tak, izoluję się,

nie dlatego, że nie lubię ludzi,

ale dlatego, że męczę się kontaktem ze światem, hałasem, tłumem, zbyt długimi dyskusjami,

także dlatego, że wolę być sam niż otoczony ludźmi, którzy nie wibrują na tych samych częstotliwościach co ja....

Nie, nie mówię, że są mniej interesujący, tak nie uważam

Mówię tylko, że jesteśmy inni.

Nasza wrażliwość i uczucia nie osiągają tych samych wyżyn....

Mówię też, że im jestem starszy, tym bardziej wiem kim jestem, dokąd zmierzam i czego chcę,

a co zupełnie mi nie odpowiada.

Nie potrzebuję towarzystwa.

Nigdy nie czuję się samotny,

czuję się cudownie w ciszy....

A jeśli spotykam się z ludźmi to dlatego, że istnieje pragnienie i przyjemność bycia w towarzystwie

Bardzo często mój spokój, mój wewnętrzny pokój, moje odpuszczenie, moje wyciszenie czerpię je z mojej bańki „sam w domu” lub na zewnątrz „w środku natury” zawsze, za każdym razem

Nie jestem aspołeczny,

jestem wybiórczym empatą.

Empatą, który szanuje swoje uczucia i słucha swojego ciała,

swojego umysłu,

swojej duszy.

Bardzo kocham ludzi, słucham ich, doradzam i pomagam...

Ale potem moje "Ja" domaga się przerwy.

Więc jeśli niektórzy ludzie tacy jak ja rozpoznają siebie, będą wiedzieć, że jeśli spędzasz z kimś czas, to nie po to, by wypełnić pustkę, ale dlatego, że pragniesz, naprawdę

Eden Cara

jeśli

jeśli mnie kochasz zabierz mnie tam, gdzie mogę robić zdjęcia
 

szeptucha

 

...

 

...

 

...

 

...

Agresja powstaje w braku miłości. 

Każdy wielki akt agresji jest zwierciadłem małych, codziennych przejawów agresji w mikroskali.

 Pomyśl o tym jak reagujesz kiedy ktoś wypowiada opinię, z którą się nie zgadzasz. Na przykład kiedy ktoś mówi Ci jak powinieneś się zachować. 

Co myślisz wtedy? 

Czy czujesz niechęć, oburzenie, złość i zastanawiasz się jak odpowiedzieć, żeby tej drugiej osobie poszło w pięty? 

Czy mówisz coś odpychającego, gniewnego, czy wywołujesz mikrowojnę? 

Każda taka mikrowojna w twoim związku i relacjach z innymi ludźmi to określona energia, która zostaje w przestrzeni i buduje się w świecie, udziela się innym. Pod ich wpływem inni ludzie też instynktownie odpowiadają agresywnie zamiast spokojem. 

 Przeciwieństwem każdej agresji i wojny jest miłość rozumiana jako otwarte, życzliwe nastawienie do innych. Miłość i życzliwość przejawia się tym, że jest wolna od napięcia, strachu, chęci ataku. 

  Wtedy kiedy ktoś mówi Ci jak powinieneś się zachować, poucza i dotyka w czułe miejsca, odpowiadasz życzliwie, pogodnie, z szacunkiem. 

Rozumiesz, że ten kto Cię poucza i próbuje zmienić ma dobre intencje i stara się w ten sposób pomóc, wskazać lepszą jego zdaniem drogę, bo zależy mu na Tobie. 

Odpowiadasz wtedy: 

- Dziękuję Ci za radę, za to, że się o mnie troszczysz i chcesz dla mnie najlepiej. 

  Odpowiadasz dobrem, szacunkiem i życzliwością na to, że ktoś próbował wtrącać się do twojego życia i nakłaniać do czegoś, co z jego punktu widzenia było słuszne. 

Za każdym razem kiedy w codziennej mikroskali odpowiadasz dobrem, życzliwością, szacunkiem, uśmiechem, udowadniasz, że ludzkość jest zdolna do miłości i że miłość jest silniejsza, ważniejsza, lepsza i bardziej wartościowa niż wojna, przemoc i agresja. 

Czy potrafisz przez jeden dzień czynić wyłącznie dobro? 

Czy potrafisz w swojej mikroskali przez jeden dzień dawać innym - wszystkim istotom, z którymi się zetkniesz, od muchy, przez kierowcę na drodze, aż po najbardziej wkurzające osoby w twoim życiu - dawać im wyłącznie dobro, życzliwość, pomoc i miłość? 

   Mam głębokie przekonanie, że gdybyśmy wszyscy na co dzień odpowiadali wszystkim i wszędzie wyłącznie dobrem, miłością, życzliwością i szacunkiem, skończyłyby się wszystkie wojny. 

To co robię na co dzień w moim życiu wobec osób spotkanych przypadkiem, przekłada się w makroskali na to co dzieje się w szerokim świecie. 

Kocham. 

Czynię dobro. 

Na tym się koncentruję.

Beata Pawlikowska

.

 

Ludzie z depresją po cichutku z naszych oczu znikają. Najpierw nie odbierają naszych telefonów, a potem zupełnie niezauważenie rozpływają się w niebycie. 

 — prof. Łukasz Święcicki, psychiatra

.

 

„Umieranie jest sztuką, tak jak wszystko inne. 

 Robię to wyjątkowo dobrze.“ 

                                         — Sylvia Plath

...

 

-Jeżeli nerwica ma polegać na tym, że człowiek pragnie dwóch, zupełnie sprzecznych ze sobą rzeczy naraz, to, owszem, w takim razie jestem wariatką! Wiem, że przez całe życie będę się miotała pomiędzy różnymi , wykluczającymi się nawzajem pragnieniami! 

 Sylvia Plath, Szklany klosz

...

 

Było mi obojętnie i bardzo pusto - tak musi być w oku cyklonu. Absolutna cisza w samym środku szalejącego żywiołu. 

Sylvia Plath

...

 

Nie masz pojęcia, jak ja czasem cierpię, zupełnie bez wyraźnego powodu. 

Stanisław Ignacy Witkiewicz — Pożegnanie jesieni